| Top sites |
|
- Speur plaza - Auto spot - Gratis weblog - Nieuwe ringtones - Webcam chat - Gratis dating - Plaatjes kleurplaten - Verhuur je koophuis |
| |
| --- Archief --- |
| 14-09-2006 - Thailand denkt over Tsunami museum.. Thailand denkt na over een tsunami-museum,zo meldde gister het thaise persbureau. Het kabinet neemt volgende week hierover een beslissing. Het museum zou over een jaar open moeten gaan, aldus het Thaise Persbureau. Er zijn onlangs foto's, video-opnamen en satellietbeelden verzameld die er te zien zullen zijn. Ook zijn overlevenden geïnterviewd over het museum. het plaatje hieronder is gemaakt in Thailand.
Gepost door: noelle op 14-09-2006 om 13:27 |
| 14-09-2006 - Tien dagen in een boom, maar wel overleefd!!!! Het klinkt misschien onwaarschijnlijk maar een 14 jaar oude jongen overleefde tien dagen zonder eten of drinken in een boom op dit door de Tsunami getroffen eiland. Muralidhar, afkomstig uit Tamil Nadu en student, klom in een boom toen de moorddadige golven op 26 december het eiland overspoelden. Dr. C.B Sathaye, de dokter die hem behandelde, zei vandaag dat de jongen zo bang was dat hij gedurende tien dagen niet uit de boom durfde te komen. Zijn ouders, die alle hoop om hun zoon leven terug te zien al hadden opgegeven, werden geinformeerd De dokter, lid van een 12-koppig medisch team dat door de Maharashtraanse overheid naar het eiland was gestuurd, zei dat militairen hem gisteren op de grond hadden gevonden. De jongen vertoonde ernstige tekenen van uitdroging. ''We hebben onmiddelijk vocht geinjecteerd en hij is daarna naar Port Blair vervoerd en opgenomen in het marine hospita;,'' zei hij. Muralidhar, die geen enkele andere kwetsuur had opgelopen, zei dat hij was gevallen toen hij zich niet langer in de boom kon vastklampen. Volgens de dokter was het zeer uitzonderlijk dat iemand in zulke omstandigheden tien dagen zonder eten of drinken had overleefd. ZE VERLOREN ALLES MAAR VONDEN HUN KIND TERUG... De Tsunami spoelde duizenden menen weg. Maar enkele verhalen doen nu, 15 dagen na de ramp, de ronde. Een twee dagen oude baby werd door zijn ouders uit dankbaarheid Tsunami genoemd omdat hij de door de golven gespaard werd. De jongen was vermist nadat de vissersfamlie uit het nabije Collachel hier veiligheid had gezocht. Toen zijn ouders, Stalin en Jesuani, hem niet meer konden vinden dachten ze dat hun kind was weggespoeld. Maar tot hun vreugde vonden ze de volgende dag hun mollige zoontje terug in een opvangkamp. Intussen was het kind al langs vluchtende mensen gepasseerd. "Toen iedereen van de vloedgolf probeerde weg te vluchten,droegen ze hun kind aan iemand anders over. Wij wisten niet waar ons kind was. We danken de tsunami dat hij gespaard is en hebben hem daarom ook Tsunami genoemd." zegt de gelukkige moeder,die nu verzorgd wordt in een private orthopedische kliniek. Zelfs toen de buren in Simon colony in collachel zich in veiligheid probeerde te brengen, liet niemand na het kind door te geven aan de persoon voor zich omdat: "iedereen wist dat hij het enige kind in de buurt was, het kind van Stalin en jerusani. Zelfs in tragische omstandigheden was het makkeliijk mijn kind te herkennen. Hij ging van hand tot hand en keerde bij ons terug." zegt de gelukkige vader. de ouders hebben alles verloren aan de moordende golven maar vonden wonder boven wonder hun kind terug in een kerk toen hij naar een opvangkamp werd gebracht. HET MOORDENDE WONDER!!!! Op kerstdag was ik in Nargercoil,vlakbij kanyakumari,om het 50jarig huwelijk van tamil schrijver sundara ramswamy te vieren. op 26 december ging ik, samen met een vriend van de familie die uit Chennai was aangekomen, op verkenning in Kanyakumarai. Een tocht van 30 minuten.Bij ons in de wagen waren ook Ahkila haar 2 kleine kinderen; een jongen van 6jaar en een meisje van 2jaar met haar ouders die in de 50 waren.Onze chauffeur nam een kleine omweg langs het Suthavali strand. De zee zag er kalm uit en het leek eb te zijn. Men had ons verteld dat de zee een beetje vreemd was deze morgen, het water kwam op en ging weer terug. We waren daar ongeveer vijf minuten en stonden op het punt te vertrekken toen we aan de horizon de vorming van een galf zagen. Ze werd steeds groter en leek totaal niet te zullen verminderen. Ze ging hoger en hoger. Het was een ongelooflijk schouwspel en ik hoorde iemand roepen, ''Kijk, Kijk het is een wonder''. Zoiets zullen we maar een keer kunnen zien. Dat was het inderdaad, Instictiefwas ik reeds met mijn camera aan filmen. De golf nam de hele zee in, als een grote ,sterke,gemene, dreigende muur. Ze wierp haar schaduw, schuimend en dampend. Ze kwam op ons af met een enorme snelheid. Toen kwamen we er achter dat we geen enkele kans hadden om te ontsnappen. We liepen allemaal weg. Onze wagen stond een goeie acht meter achter ons. Eigelijk was de weg veel hoger dan het strand en bereikte het normale hoge tij hem niet. Maar dit was geen gewone golf. Ze was zo hoog als een huis met twee verdiepingen. We waren bijna bij de wagenen de bestuurder zat er reeds in toen de golf ons bereikte. Ze sloeg op ons in en de auto werd in de lucht geslingerd. We werden allemaal ongeveer een halve kilometer meegesleurd langs cocosbossen,bomen,grachten,rotsen,muren,hekken en allerhande objecten. Slechts twee dingen gingen door mijn hoofd: mijn adem inhouden en mijn camera vast houden. Maar op een gegeven moment kon ik mijn adem niet langer inhouden en dacht ik dat alles voorbij was. Op dat moment kwam ik weer boven water. Het water dat me helemaal het binnenland had ingesleurd, begon terug te trekken. Ik werd opnieuw meegesleurd en enkel met een uiterste inspanning slaagde ik erin me vast te klampen aan een paal en een afgebroken boomstam. Tot mijn verbazing realiseerde ik me dat ik niet gekwest was. Opgelucht kwam ik langzaam bij. Heel de tijd had ik mijn camera in mijn rechterhand gehouden. We hoorden uit verschillende richtingen mensen kreunen en mensen die om hulp riepen.De hele plek was vernield, overal was water.Vele mensen bevonden zich in vreemde houdingen, lagen in grachten, waren ernstig gekwetst. Velen hadden gebroken ledematen. Ieders kleding was gescheurd. We slaagden erin vijf of zes mensen uit het water te tillen en hogerop achter een boom te leggen.Ik zei hen zich aan de boom vast te houden, in het geval terug in het water te gaan. Toen begon ik naar familie van mijn vriend te zoeken. Overal lagen lichamen. Ik vond onze wagen, zo'n 100 meter van de weg, verpletterd in cocosbossen. De bestuurder zat dood in de wagen. Na een lange en ondraaglijke zoektocht vond ik Akhila, dood in een kleine plas, haar rechterhand van haar arm af gerukt. Vele lichamen waren naar het mortuarium van Nagercoil gebracht. Wij indentificeerden Akhila, haar twee jarig kind en de bestuurder van de auto. Mijn camara was vernield. Er was water en zand ingekomen. De opnames waren onbruikbaar. MENSEN IN DOODSANGST VOOR DE ZEE....... Het is heel winderig vandaag'' zegt Mr. Bhaskar tegen zijn vrouw Vimala. Ze knikt. Het is zes dagen sinds de Tsunami toesloeg en vandaag wandelen de twee naar Cuddalore's Devanampattinam Silver Beach. Ooit een uitndigd strand, gaat het nu gebukt onder een verleden waarin getij zich als kwaad zeemonster tegen honderden had gekeerd. ''Ik moest naar de zee komen kijken. Het was de roep van mijn hart'' zegt Mr. Bhaskar, een bankier. Gedurende de laatste zes jaar, begon Mr. Bhaskar elke dag met een wandeling op het strand. Op die fatale zondagochtend, had hij zijn routine overgeslagen om een begrafenis bij te wonen. Ironisch genoeg, zou deze dag ook de laatste zijn voor vele nietsvermoedende vissers en bewoners. ''Ik vraag me af of het ooit nog veilig zal zijn?'' vraagt hij zich af. Mensen komen druppelgewijs aan om de nasleep van Zwarte Zondag te zien, toen 602 mensen dood en 200 mensen gewond achterbleven. Een vrouw die een kind draagt wijst naar de kustlijn. ''Vroeger moesten we er een heel stuk naartoe lopen'' zegt ze. Nu is het vlakbij. Er zijn verhalen van families die in bomen klommen om aan de golven te ontsnappen en van volledige families die omkwamen. Wat ooit een hotel was dat dicht bij het strand snacks verkocht is nu een puinhoop. Wandelwegen zijn uit elkaar gescheurd en boten liggen verspreid vlakbij de wegen die naar het strand leiden. Amudha woonde in Devanampattina, een van de zwaarst getroffen dorpen in Cuddalore. Toen de Tsunami toesloeg, nam ze haar zonen bij haar en vluchtte in het huis. Toen het water haar huis overspoelde, stierf haar eenjarige zoon in haar armen. Haar drie jaar oudere zoon verdween. Het was z'n verjaardag en Amudha huilt omdat ze hem nooit de chocolade en nieuwe kleren die ze voor hem had gekocht zal kunnen geven. ''Enakku Onnumey Puriyalle'' snikt ze. dat betekent ik begrijp er niks van. Ik zag mijn kind voor mijn ogen verdrinken. Als ik het nog kan zal ik nog kinderen krijgen, maar mijn lichaam is verzwakt. Ik denk aan de dood, omdat ik niet meer aan het leven kan denken. Ikwil geen kleding of onderdak. Ik wil mijn kinderen. In een ander opvangkamp wacht Kema in een rij voor een emmer en voedselpaketten die verdeeld worden. Haar zevenjarige zoon is dood teruggevonden,verpletterd tegen boom door de eerste golf. Vandaag is Kema blij dat ze teminste haar twee andere zonen nog bij haar heeft vroeger verkocht ze vis, nu wil ze iets anders gaan doen. Wat verwacht ze nu ? "Ik verwacht voedse,onderdak en kookgerij." zegt ze Hoewel de overheid in actie is gekomen om de doden te cremeren en de opvangkampen te organiseren om voor de overlevende en hun familie te zorgen, slaat de verlamming toch toe. Negen dagen na Zwarte Zondag, werden twee lichamen van Devanampattinam teruggevonden. De sanitaire voorzieningenin de opvangkampen zijn ruim ontoereikend. Het is niet enkel de organisatie die telt, er moet ook nog betrokkenheid zijn. Nu gaan de vissers Davanampattiam terug naar de restanten van hun dorp,om de overblijfselen van hun huizen terug op te knappen. TIJDELIJKE SCHOLEN!!! Unicef heeft veel te doen. ''we waren al in Indonesie aanwezig met zeven kantoren met 120 medewerkers, maar sinds de Tsunami hebben we er vier kantoren bij en werken we met 400 man. De helft in Atjeh, de andere helft in de rest van het land. De 200 tijdelijke scholen die Uncief bouwt in de door de tsunami zwaarst getroffen delen van Atjeh, zijn bijna af. Binnen twee of drie maanden is echt alles klaar, misschien dat we er nog zestig bij bouwen. 800.000 kinderen in Atjeh bezoeken nu de basisschool. De goedkope, voorgefabriceerde gebouwen die in een week geplaatst kunnen worden, vervangen schooltenten die momenteel dienst doen bij klaslokalen. De tijdelijke scholen hebben een simpele fundering maar zijn van beton, dus je zit droog. Beter dan in een tent. Later kunnen ze dienst doen als gemeenschapscentrum, vergaderruimte of kleuterschool. Ondertussen kreeg Unicef in september groen lucht van de overheid om minstens 350 permanente scholen te herstellen of te bouwen in Atjeh en Noord-Sumatra. Unicef wil dat er uiteindelijk 500 nieuwe scholen komen. Daarbij sluit Unicef wel op een probleem. Rotigliano: ''We hebben samen met gemeentes onderzoeken hoeveel kinderen er zijn en hoe groot de scholen dus moeten worden.Dat is moeilijk want nog niet iedereen is teruggekeerd. ''Je wilt geen school bouwen voor 400 kinderen terwijl er in een dorp maar 150 blijken te wonen, dat zou geldverspilling zijn. Op zo'n tien, vijftien plekken weten we nu precies wat we nodig hebben en daar kunnen we starten. De insteek 'Build Back Beter'noemt Rotigliano een uitdaging.''een betere school ontwerpen is niet moeilijk, haal een arcitect erbij en klaar. Nee, het gaat ons erom dat de systemen beter werken, dat mensen uit de gemeenschap beter samenwerken, participeren en zich betrokken voelen. Dat willen we ook overbrengen op andere gebieden in Indonesie.. Gepost door: noelle op 14-09-2006 om 13:20 |
| 14-09-2006 - Oxfam Novib Oxfam Novib heeft ook groene containers..Als je oude kleren of schoenen hebt lever ze in bij zo'n bak!! Dat gaat naar arme mensen en mensen die getroffen zijn door de Tsunami
Gepost door: noelle op 14-09-2006 om 13:05 |
| 14-09-2006 - Plaatje van Oxfam Novib Steun Oxfam Novib..Zij helpen ook met het wederopbouw van de getroffen dorpen door de Tsunami!!!
Gepost door: noelle op 14-09-2006 om 13:02 |
| 13-09-2006 - Hallo Wij hebben nog maar 2 dagen voor deze site af temaken. vrijdag moet hij af zijn. Jullie kunnen ons ook een punt geven via de poll. die volgende week komt. Groetjes Britt&Noelle Gepost door: noelle op 13-09-2006 om 16:03 |
| 13-09-2006 - Verhaal van Neela Neela is 42 jaar en moeder van 3 kinderen van 4,7 en 12 jaar. Haar echtgenoot, arbeider in een papierfabriek in een handelszone, is omgekomen tijdens de vloedgolf. Gedurende twee maanden kreeg Neela een premie van de overheid, nu staat ze er alleen voor,zonder inkomen, zonder werk en afhankelijk van de hulp van haar familie en de gemeenschap waarin ze leeft. Maar Neela krijgt een eigen plek om te wonen. Daarvoor zorgde een comite van twee lokale organisaties, de Free Trade Zone vakbond en het Women's Center. De eerste is een vakbond voor arbeiders, de tweedeeen vereniging die de rechten van arbeidsters in de textielindustrie behartigt en die sensibiliseert rond vrouwenrechten. Beide organisaties werken sinds lange tijd samen. Na de tsunami werden ze gemobiliseerd om arbeiders en hun familie te helpen, ook arbeiders die geen vakbondslid waren. Ze organiseerden eerst voedselhulp en geldinzamelingen. Vlug werd hun duidelijk dat de slachtoffers vooral een eigen woonst nodig hadden. Daarom richtten ze een wooncomite op. Kort na de ramp bezocht Kristien Vliegen, projectbeheerder bij Oxfam, de lokale organisaties in het gertroffen gebied. Zij onderzocht het projectvoorstel voor woningen. Was het conform met de werking van Oxfam? Welk budget was nodig? Waarom is een huis zo belangrijk? Thibaut Hanquet, tsunami programmaverantwoordelijke bij Oxfam: ''Zolang iemand een voorlopig onderkomen heeft, blijft die persoon zich afhankelijk voelen. Hij of zij blijft afwachten en kan geen plannen maken. Er is een toekomstperspectief.'' Een jonge vrouw in Sri Lanka kan pas trouwen als ze een eigen huis heeft,'' vertelt Neela. ''Ik ben al 42 jaar, voor mij was het niet zo belangrijk. Voor mijn kinderen wel. Nu weet ik dat zeker 1 van mijn dochters kan trouwen. We hebben een huis van steen, met een woonkamer, keuken, badkamer en twee slaapkamers, met eltriciteit en waterleiding.''Thibaut Hanquet: Oxfam heeft besloten dit project te steunen, financeel maar ook met onze expertise inzake organisatie, budgetbeheer, samenwerking met de overheid en de lokale ngo's. Aanvankelijk was het plan 30 woningen te bouwen, vlug bleek dat er 100 woningen nodig zijn. En 6 maanden na de tsunami is duidelijk dat er nog meer woningen zullen moet gebouwd worden. Mijnheer Ayathurai, verantwoordelijk van het woningbouwcomite:''Er werd een modewoning van betonblokken met een zinken dak ontworpen. Het comite heeft met de bestemmelingen het ontwerp bekeken en aangepast, aan hun behoeften en leefgewoonten maar ook aan het terrein en het klimaat. Zo werden de plafonds verhoogd, om voor meer luchtcirculatie te zorgen. We hebben ook een vraag gekregen om de huizen te bepleisteren. Dat zullen we nu met het comite bekijken. Een tussentijdse revolutie! Thibaut Hanquet:'' In elk gezin dat een woning krijgt, werkt iemand mee aan de bouw. Zo is het gezin echt betrokken bij dit project en kunnen problemen snel gemeld worden. Die persoon wordt betaald voor zijn arbeid. De eerst steen werd gelegt op 15 mei, een maand later waren er 6 woningen klaar. Onze evaluatie is positief. Toch hebben we ook vragen: Hoe zal een gemeenschap reageren op zo'n nieuwe woning, met sanitair en electricieit? Zal de eigenaar water en stroomfactuur kunnen betalen? Of zal de gemeenschap toch terug water putten halen? Krijgen slachtoffers waarvan de woningen slecht deels verwoest waren ook hulp? Neela is gelukkig met haar nieuwe huis, zij kan nu aan een toekomst van haar kinderen werken, vele duizenden wachten nog....De wederopbouw en de rehalibatie zal nog vele jaren duren. Het volstaat niet de vroegere situatie te herstellen, Oxfam werkt aan een reconstructie met een meerwaarde. Oxfam werkt samen met partners!!! In India,Indonesie,Andaman en Nicobar, Nias en Sri Lanka. De komende jaren zal zo'n 250 miljoen dollar besteed worden aan hulp. De activiteiten bestaan uit: woningbouw,cash for work-programm's, voorzieningen voor water en sanitair, volksgezondheid en preventie, kleine landbouwprojecten, herstel van vissersboten, programma's voor vrouwen. Het verhaal van Neela is er een van vele. Gepost door: noelle op 13-09-2006 om 10:01 |
| 13-09-2006 - Poll Hallo,, We hebben nou ook een poll gemaakt. En het antwoord komt volgende week op de site te staan.. Da was ie weer!! Groetjes Britt&Noelle
Gepost door: noelle op 13-09-2006 om 09:39 |
| 13-09-2006 - Plaatjes Nou, komen er plaatjes!!!!
Gepost door: noelle op 13-09-2006 om 09:30 |
| 13-09-2006 - verhaal van een slachtoffer. Muthusmy Parasonthy,66jaar woont in een klein dorpje in Sri Lanka. dat dorpje werd zwaar getroffen door de tsunami. Muthusmy zelf verloor een dochter. weggesleurd door de golven, net als haar huis. Ze raakte bovendien haar bron van inkomsten kwijt. Want de school waar ze in de kantine werkten werd grotendeels verwoest. nu 2 jaar na de ramp,komt zijn leven weer redelijk op gang. WAT IS ER VERANDERD ? We wonen nu in een noodwoning, mijn vier kleinkinderen gaan weer naar school, ik heb een fiets gekregen en de schoolkantine is heropend. Met de snacks die ik er verkoop, verdien ik niet veel: 1,20 tot 1,60 euro per dag. Maar gelukkig krijgen we vooralsnog voedsel en toelages van de regering en hulporganisaties; net genoeg voor onze dagelijkse kosten."
Gepost door: noelle op 13-09-2006 om 09:29 |
| 08-09-2006 - Tsunami's Er zijn al in verschillende landen Tsunami's geweest. Zoals in Sri Lanka,Azie,Jamaica, Schotland,Santorini,Lissabon,Krakatau,Alaska,Papoe Nieuw-Genua,Sumatra,Indon- esie,India,Thailand,Myanmar,Bangladesh,Malesie en de Anda eilanden.Maar ook dit jaar op 17 juli 2006 vond er een zeebeving plaats in de Indische Oceean. Gepost door: noelle op 08-09-2006 om 16:09 |
| 08-09-2006 - Tsunami's in de geschiedenis... 6000 voor Christus Aan de kust van Schotland zijn resten van een Tsunami aangetroffen, veroorzaakt door een aardverschuiving in het Stroregga gebied, 100 kilomter voor de kust van Noorwegen. 1628 voor Christus Ergens tussen 1600 en 1650 voor Christus trad een uitbarsting van een vulkaan uit op het Griekse eiland Santorini. Deze vloedgolf was een 150 meter hoge, waar bij de kust van Kreta werd verwoest, de minonische zou zijn vergaan en de beschaving ten onder zou zijn gegaan. 1692 Op 7 juni wordt het zeeroversbolwerk Port Royal op Jamaica verwoest door een aardbeving, gevolgd door een vloedgolf. 1755 In Lissabon vond op 1 november 1755 een vloedgolf plaats. Na een beving van 9 op de schaal van richter waarbij al veel gebouwen instortten in de stad, vluchtten veel mensen het strand op waar ze verdronken. 1883 Bij de ontploffing van het vulkanische eiland Krakatau tussen Java en Sumatra ontstond een Tsunami die tienduizenden mensen het leven kostte. 1946 Op 1 april 1946 bij het eiland Unimak van de Aleoeten(Alaska). De 30 meter boven zeeniveau gelegen vuurtoren werd verwoest en 5 mensen kwamen om het leven. Ook op Hawai vielen tientallen slachtoffers. Na deze ramp werd het Pacific Tsunami warning Centrum opgericht. 1998 Een 10 meter hoge muur van water bereikte op 17 juli 1998 Papoe Nieuw-Genua waarbij 12.000 doden vielen. Deze werd veroorzaakt door een beving van 7 op de schaal van richter, die echter een onderzeese aardverschuiving tot gevolg had van vier kubieke kilometer. Met deze aardverschuiving schoof een flinke hoeveelheid grond van de zeebodem in het veel diepere dal van de oceean. Op de plaats waar de grond eerst lag, ontstond een diepe put in het water die water uit de omgeving aantrok dater vervolgens naar toe stroomde. Dat toestromende water veroorzaakt de Tsunami. 2004 Op 26 december 2004 vond er een zware aardebving van 9.3 op de schaal van richter plaats in de zee nabij het eiland Sumatra op een diepte van ongeveer 10 kilometer. Gepost door: noelle op 08-09-2006 om 11:55 |
| 08-09-2006 - De gevolgen van de tsunami.. Op een open zee is vaak weinig te merken van de tsunami, naar als de tsunami vlak voor de kust is kan de golf wel 30 meter hoog worden!! naast mensen ,dieren,bomen en gebouwen aan de kust worden ook zeedieren getroffen door de tsunami. zoals de Dugong,die leeft in ondiep water. ook koraalriffen kunnen door een tsunami ernstig beschadigd worden omgewoeld zand kan daarbij het koraal verstikken hieronder zie je een plaatje van een tsunami van bovenaf.
Gepost door: noelle op 08-09-2006 om 11:39 |
| 08-09-2006 - Waarom is de gebeurtenis zo bekend?? De tsunami is begonnen op 26 december 2004. In de nacht van 25 december(00,51) is het daar begonnen met kleine zeebevingen onder water waardoor niemand iets merkte, de dag erna is de Tsunami echt begonnen en zijn er verschillende dorpen weggespoeld. Toen het nieuws in Nederland kwam stonden gelijk alle kranten er vol van, er zijn zelfs liedjes van geschreven en op televisie kon je via een speciale girorekening (giro 555) geld storten voor de mensen in Azie.
Gepost door: noelle op 08-09-2006 om 11:33 |
| 08-09-2006 - hoe ontstaat een tsunami ? Een tsunami ontstaat door een zeebeving. De zee neemt de zeebeving op en er ontstaan steeds grotere golven. De golven kunnen 30 meter hoog worden. de golven reizen duizende kilometers af voordat ze op een kust aankomen. De aarde bestaat uit grote platen, die platen kunnen bewegen. De grens van de platen loopt het meest door de zee. waar de platen langs elkaar schuiven of botsen,komt er spanning in de aardkorst op. als er spanning vrij komt, ontstaan er schokgolven. Soms is de spanning heel erg groot en duwt het zand de plaat omhoog. Er is hiervoor een beving nodig met een kracht van 7.5 op de schaal van richter
Gepost door: noelle op 08-09-2006 om 11:23 |
| 08-09-2006 - Voorstellen.. Hallo, wij zijn Noëlle en Britt wij zijn 12 jaar. Wij zitten op SG Stevensbeek. Wij maken deze site omdat we dit als opdracht van school hebben gekregen, we mochten zelf een onderwerp kiezen.En we hebben De Tsunami gekozen. Veel plezier op deze site en laat een berichtje achter.  Groetjes Noelle en Britt Gepost door: noelle op 08-09-2006 om 11:20 |